home > literatura > Ničvečnost

kontakt | search |

ZORAN PETERNELJ: Ničvečnost (Bratstvo duša, 2016)

U novoj, drugoj po redu zbirci poezije Peternelj nastavlja s razmatranjem prolaznosti života, traženjem putokaza u nadi da nekuda idemo, da se zbog nečega vrijedi žrtvovati i uvijek imati pri ruci žeton za vrtuljak što okreće kolo izmjene dana i noći.

Njegov splet emocija i razmišljanja je baš upravo poput životnih putešestvija isto kao što je bio i na prvijencu "Drevesašepetajo" (Bratstvo duša, 2013) - oscilira od ushićenja, preko ravnodušnosti do turobnog i pesimističkog raspoloženja odavno pokopanih ljudskih riječi zauvijek izgubljenih u darovanim godinama stvarnosti. S daškom blage darkerske monstruoznosti šamanističke ezoterije koristi i autobiografske elemente tematsko - motivskih sklopova punih osjećaja za voljenu osobu, melodramatiku, atmosferičnost i dovitljiv slijed bez linearne predvidljivosti. Skače s teme na temu održavajući kompleksan diskurz čak i onda kada se čini da stihovima obredno govori samome sebi u principu se obraćajući drugima šarajući slobodarskim duhom po sistemu red vedrine i prpošnosti, pa red gorčine i nemoći, artikuliranih metafora i prikladnog terena za cvat struktuirane demagogije prikazujući život kao svojevrsnu klopku u kojoj neprestano treba pretumbavati i vjetriti prtljagu adaptirajući se hirovima životnih krivina. Ponekad zaljubljen i strasno emotivan, ponekad samotno udaljen i izoliran, ponekad u poetskom strahu od neizvjesne budućnosti stavljajući na kolektivan uvid krhotine života i ono što je najteže dočarati a da ne ostane pretjerano providan - istinu o emotivnom i psihičkom životu prema kome se u kontekstu poezije odnosi na darkerskoj distanci.
[  ]

Ne donosi nikakav ridikulozno filozofski aspekt što bi se po naslovu i omotnici s ideogramom moglo pretpostaviti već kanalizirani koncept da je za neki idealni život potrebno uspostaviti odgovarajući balans različitih sastojaka bez egocentričnog subjektivnog pretjerivanja: 'letenje, lebdenje, vodni boben in violina, nevidno vzmetenje. Tok me nese, elektro šok, preprosta melodija simfonija sreče... jok'.

horvi // 18/01/2016

Share    

> literatura [last wanz]

cover: Ceste so asfaltirane, Robin Hood pa plešast

MATEJ KRAJNC: Ceste so asfaltirane, Robin Hood pa plešast (2018)

| 14/09/2018 | horvi |

>> opširnije


cover: Veliki Blek nikad ne puca u leđa

MATEJ KRAJNC: Veliki Blek nikad ne puca u leđa (2018)

| 09/09/2018 | horvi |

>> opširnije


cover: Tihovanja

VESNA KOVAČEVIĆ- SOKOLOVIĆ: Tihovanja (2016)

| 17/08/2018 | milan b. popović |

>> opširnije


cover: Enajsti otrok Veronike Deseniške

MATEJ KRAJNC: Enajsti otrok Veronike Deseniške (2018)

| 18/01/2018 | horvi |

>> opširnije


cover: Sjećanje s obale vremena

ROBERT VODANOVIĆ ČOPOR: Sjećanje s obale vremena (2017)

| 04/10/2017 | terapija |

>> opširnije


> chek us aut!
> podaci o djelu
cover: Ničvečnost
Bibliografija:
Drevesašepetajo (2013)
Ničvečnost (2015)

> linkz
> rilejted? [@ terapija.net]
> last [10] @ terapija.net

well hosted by plus.hr | web by plastikfantastik*